Krzywy, 07.02.2006
Independent zine
POLAND

Ile zespołów metalowych albo grindowych z Białorusi potrafilibyście wymienić? Myślę, że nie pomylę się, jeśli napiszę, że nawet najzagorzalszym fanom ekstremy starczyłoby palców jednej ręki, by je wyliczyć. A ja akurat bardzo zagorzałym poszukiwaczem hałasu zza Bugu nie jestem i pewnie dlatego Stickoxydal jest pierwszą naprawdę bezkompromisową białoruską załogą, z twórczością której miałem przyjemność się zaznajomić. „The Perverted Position of Interiors” jest oficjalnym debiutem kwartetu i o nim właśnie – między innymi – opowiada poniżej.

1. Independent: Pierwsze pytanie będzie nudne, ale musisz powiedzieć, skąd wzięliście nazwę i co ona oznacza.
Stickoxydal: Stickoxydal to gaz rozweselający, podtlenek azotu – N20. W anestezjologii używa się go do usypiania pacjentów. Zresztą dlatego pierwsze demo zespołu nosi tytuł „Pro Narcosi”. W tłumaczeniu z łaciny oznacza to „Do narkozy”. W niewielkich dawkach podtlenek azotu prowadzi do intoksynacji, której skutkiem jest wesołość zatrutej osoby. Wszystko zaczyna się jawić w różowych barwach. Postawiliśmy na taką nazwę, ponieważ na początku Stickoxydal wykonywał zabawną miksturę crustu, punku i grindcore’u. Szyld podoba nam się jednak po dziś dzień i dlatego postanowiliśmy go nie zmieniać.
2. Independent: No właśnie, pierwsze utwory Stickoxydal utrzymane były w konwencji innej od tej, jaką znamy z „The Perverted Position of Interiors”. Co zadecydowało o zmianie stylu?
Stickoxydal: Na początku nie myśleliśmy poważnie o graniu muzyki. Chcieliśmy się trochę zabawić, zrobić coś niezobowiązującego, dla zgrywy. Chodziło o muzykę, która posłużyłaby za dobre tło do picia piwa. Z czasem naprawdę polubiliśmy te dźwięki i zdecydowaliśmy się popracować poważniej, pograć coś brutalniejszego i w ten sposób dotarliśmy na gore / grindowe terytoria.
3. Independent: Na pierwszym i drugim demo użyliście tekstów w języku białoruskim. Dlaczego na kolejnych materiałach postanowiliście „śpiewać” po angielsku? Może zresztą niepotrzebnie pytam – w końcu i tak niczego się nie da zrozumieć ze słuchu...
Stickoxydal: Zależało nam, aby słuchacze mogli zrozumieć przynajmniej tytuły poszczególnych utworów i samego albumu. Mimo że nikt i tak nie zrozumie tekstów, to jednak można rzucić okiem na tytuł kawałka i puścić wodze wyobraźni. Poza tym teksty można znaleźć na naszej stronie internetowej. Gdybyśmy wciąż pisali je po białorusku, problemy ze zrozumieniem byłyby zdecydowanie większe, nie uważasz?
4. Independent: Uważam, ale przetłumacz jeszcze tytuł waszego drugiego demo, „Skozhanae stanovishcha vantrobau”.
Stickoxydal: To pytanie jest kolejnym dowodem na potwierdzenie słuszności decyzji o rozpoczęciu pisania tekstów po angielsku. A tytuł drugiego demo jest dosłownym odpowiednikiem tytułu naszego debiutanckiego albumu długogrającego, „The Perverted Position of Interiors”. Prawdę powiedziawszy, początkowo myśleliśmy jednak o łacińskiej wersji – „Situs Viscerum Inversus”.
5. Independent: Na wspomnianym już demo „Skozhanae stanovishcha vantrobau” zamieściliście własną interpretację jednego z utworów z repertuaru The Offspring. To dość nietypowy wybór, wziąwszy pod uwagę rodzaj wykonywanej przez Stickoxydal muzyki. Dlaczego The Offspring?
Stickoxydal: A dlaczego nie?! To bardziej interesujące, niż granie kawałka innego grindowego zespołu, którego wykonanie skazywałoby nas na ciągłe porównania z wersją oryginalną. Jeśli natomiast sięgniesz po odległy stylistycznie kawałek, chodzi nie tylko o zwykłe odegranie, ale także o takie przetransformowanie muzyki, by zbliżyła się ona do grindu. Jeśli natomiast chodzi o nasze wykonania grindowych utworów, to nie chcemy robić wiernych odbitek oryginałów, ale coś bardziej interesującego. Zrobiliśmy na przykład „Sarx” – mieszankę dwóch utworów Cock and Ball Torture i dwóch Squash Bowels. Uważam, że świetnie zmiksowaliśmy dokonania obu tych kapel.
6. Independent: Max Litvinov grał na basie w Stickoxydal przez zaledwie kilka miesięcy. Dlaczego tak krótko?
Stickoxydal: Był dobry, ale preferuje inną muzykę. Zdarza się. W zespole potrzebujemy jednak wyłącznie prawdziwych maniaków gore / grindu.
7. Independent: Jak doszło do podpisania umowy z Bizarre Leprous Production?
Stickoxydal: Wszystko poszło całkiem łatwo. Wysłaliśmy „Skozhanae stanovishcha vantrobau” Romanowi, spodobało mu się, zaproponował współpracę, a my chętnie na tę propozycję przystaliśmy. To wszystko.
8. Independent: Jakie reakcje na „The Perverted Position of Interiors” napłynęły do was do tej pory? Macie pojęcie, jak album się sprzedaje?
Stickoxydal: Trudno mi pokusić się o jakiekolwiek konkluzje. Za wiele tych reakcji jak dotąd się nie pojawiło, ale jeśli już były, to były pozytywne. Popaprańcom nasze dźwięki się podobają. O ilości sprzedanych egzemplarzy nie mamy pojęcia. Przeczytaliśmy kilka recenzji, ale wszystkie były po czesku, więc prawie nic nie zrozumieliśmy.
9. Independent: Muszę przyznać, że nie mam pojęcia o kondycji białoruskiej sceny metalowej. Ale że mam okazję zasięgnąć języka u źródła, to proszę o garść informacji o kapelach, prasie metalowej, audycjach radiowych, wytwórniach i dystrybutorach z twojego kraju.
Stickoxydal: Białoruska scena metalowa jest doprawdy niewielka. To maleństwo! Wszystko tkwi w najgłębszym podziemiu. Gra u nas zaledwie kilka zespołów, większość z nich wykonuje melodyjny, progresywny death metal, metalcore albo black. Grindowych załóg jest jak na lekarstwo. Jeśli idzie o ziny, magazyny, wytwórnie i wszystko inne, o co pytałeś, to jest jeszcze gorzej. Prawie nic się nie dzieje. Kilku koleżków usiłuje robić coś dla naszej sceny metalowej, ale to w zasadzie wyjątki potwierdzające regułę. Istnieje tylko jedna audycja radiowa poświęcona metalowi, jeden magazyn, który ledwo zipie, kilka web-zinów. Nie istnieje ani jedna wytwórnia.
10. Independent: Czy białoruskie zespoły metalowe miały kiedykolwiek do czynienia z cenzurą? Pytam, bo wasza administracja uchodzi za bardzo opresywną i autorytarną.
Stickoxydal: Nie mamy tego typu problemów. Pewnie dlatego, że – jak wspominałem – scena metalowa gnieździ się w głębokim undergroundzie. Zespoły nie mają nawet szans, by zwrócić na siebie uwagę. Szczerze mówiąc, rząd kompletnie nie zwraca na nas uwagi, politycy prawdopodobnie nie zdają sobie nawet sprawy, że coś takiego, jak metal w ogóle istnieje w naszym kraju. Taka myśl nie przyszła im w ogóle do głowy. Niewykluczone, że w przyszłości, gdy scena się rozrośnie, sytuacja może się pogorszyć.
11. Independent: Myślisz, że Aleksander Łukaszenko polubiłby „The Perverted position of Interiors”?
Stickoxydal: Och, jestem pewien, że tak. Zdecydowanie tak! Nasze teksty nie dotykają jednak problematyki politycznej, więc nie stanowimy dla rządu żadnego zagrożenia.
Independent: Najnowszą produkcją Stickoxydal jest demo „Chainsaw Cesarean Section”. Po co wam kolejna demówka, skoro możecie się już pochwalić debiutanckim albumem?
Stickoxydal: To nie będzie demo, opisaliśmy ten materiał w ten sposób na naszej stronie, ale to nieporozumienie. Wkrótce je naprawimy. „Chainsaw Cesarean Section” będzie mini-albumem. Poza siedmioma utworami, płytka zawierać będzie całkiem niezłej jakości materiał video skręcony podczas naszego koncertu. Będzie to wydawnictwo wydane w zgodzie z zasadą DIY, nie zażyczymy sobie za nie fortuny. Więcej informacji wkrótce na naszej witrynie.
12. Independent: Z kim chcielibyście dzielić scenę? I jakie zespoły wywarły, twoim zdaniem, wpływ na propozycję Stickoxydal?
Stickoxydal: Nie odmówilibyśmy sobie koncertu z prawie żadnym zespołem. Ale jeśli chodzi o preferencje, to nasz wokalista lubi Exhumed, gitarzysta – Gut, basista – Cock and Ball Torture, bębniarz – Cerebral Turbulency. Jeden lubi staroświecki hardcore, inny rap, jeszcze inny – death metal, alternatywnego rocka, punka, i tak dalej. Łączy nas jednak to, że jesteśmy spragnieni grindu!
13. Independent: Dzięki za odpowiedzi i poświęcony mi czas. Mam nadzieję, że po premierze kolejnego albumu zdołamy zaaranżować dłuższą pogawędkę.
Stickoxydal: Ja również dziękuję, przyjemnością było odpowiedzieć na twoje pytania. Oczekujemy kolejnych w przyszłości.